طراحی و ساخت کلایمر به اوسط جنگ جهانی دوم بر می گردد. در آن زمان آلمانی ها به شدت در حال ساخت و ساز در بعد های ممختلف مسکونی و نظامی بودند. در این دوره ساخت ساختمان های بلند مرتبه بسیار گسترش یافته بود. لذا طراحتن و ایده پردازان دنبال روش هایی بودند تا سرعت ساخت و ساز را افزایش دهند که در این خصوص می توان به ساخت دیوارهای آماده، سازه های متحرک و اتصال موقت و دیگر تکنولوژی های نو ظهور اشاره نماییم. یکی از واجبات ساخت و ساز استفاده از داربست های فلزی بوده است. داربست با توجه به خصوصیاتی که داشت باعث طولانی شدن و کاهش امنیت جانی کاربران می گردید. در نتیجه محققان در صدد طراحی و ساخت تکنولوژی جایگزین بودند. تا اینکه در اواخر جنگ جهانی دوم نمونه اولیه از کلایمر توسط شرکت اسکافور ارائه گردید. در طی یک دوره آزمایشی یک ساله ، این محصول بهینه سازی و سیستم های امنیتی مختلف بر روی آنها اضافه گردیدند. کلایمر با ورود به بازار سریعا مورد استقبال قرار گرفت و عمدتا در پروژه های ساختمانی و صنعتی مانند نیروگاه ها، سد سازی، پل سازی، برجک ها و تعمیر و نگه داری سازه های صنعتی مورد استفاده قرار گرفتند. با مرور زمان تکنولوژی کلایمرها تکمیل و سیستم های امنیتی مختلف اضافه گردید که باعث افزایش کارایی و اطمینان این دستگاه ها شدند.

با توجه به استقبال گسترده کلایمر در کشورهای صنعتی و نیاز صنایع مختلف به این تکنولوژی، شرکت های دانش بنیان مختلف شروع به تحقیق و توسعه در خصوص بهینه سازی و افزایش کارایی کلایمرها کردند که باعث گسترش چشمگیر تولید این محصول توسط شرکت های مطرح و توسعه فناوری آن در سال های آینده گردید. پس از آنکه کلایمر به عنوان یک تکنولوژی جدید جایگاه خود را در صنایع و بخش های مختلف پیدا کرد،